En iyi yapay zeka kodlama araçları: 18 CLI ajanı

En iyi yapay zeka kodlama araçları sorusuna verilen cevapların çoğu bir sıralamadır; genelde de hangi ölçüte göre yapıldığı belirsizdir. Bu yazı sıralama yapmıyor. Terminalde çalışan 18 kodlama ajanını aynı başlıklar altında topluyor: kimin yaptığı, hangi komutla çalıştığı, MCP alıp almadığı, efor seviyesi sunup sunmadığı ve rol talimatının nasıl iletildiği. Seçimi bu bilgilerle kendi ihtiyacına göre yapabilirsin.

Bilgiler AgentVera’nın bu araçları başlatırken kullandığı katalogdan geliyor.

En iyi yapay zeka kodlama araçlarını neye göre seçmeli?

Bir CLI ajanını değerlendirirken şu sorular işe yarar:

• Hangi modellere erişiyor? Bazı araçlar tek bir sağlayıcıya bağlıdır, bazıları (ör. opencode) birden fazla sağlayıcıyla çalışır.
• Girişi nasıl yapıyor? Mevcut aboneliğinle mi, API anahtarıyla mı?
• MCP destekliyor mu? Tarayıcı, GitHub ya da Sentry gibi araçlara erişim için önemlidir.
• Efor seviyesi var mı? Bazı araçlar daha uzun düşünme için seviye sunar.
• Kalıcı talimatı nasıl alıyor? Sistem prompt’una ek bayrakla mı, yoksa projedeki AGENTS.md gibi dosyalarla mı?

18 CLI ajanı bir bakışta

“MCP (AgentVera)” sütunu, aracın AgentVera’nın MCP sunucularını ve tarayıcısını her açılışta alıp almadığını gösterir. Araçların bazıları kendi MCP ayarlarını ayrıca destekleyebilir.

Rol talimatı nasıl iletiliyor?

Bir ajana kalıcı bir rol vermek (“kıdemli backend mühendisi gibi davran, testlere öncelik ver”) paralel çalışmada çok işe yarar. Araçlar bunu farklı yollarla alır:

• Sistem prompt’una ekleme: Claude Code, Qwen Code (--append-system-prompt), Goose (--system), Droid (--append-system-prompt).
• Codex: Developer instructions olarak.
• Talimat dosyası: opencode’a instructions dosyası olarak; Copilot’a ek talimat klasörü (AGENTS.md) olarak; Kimi’ye yeni konuşmada ajan dosyası olarak.
• Geçici talimat: Hermes’e her açılışta verilen, oturuma kaydedilmeyen sistem talimatı olarak.
• Salt okunur dosya: Aider’a --read ile referans dosyası olarak.
• Bayrak yok: Cursor, Antigravity, Gemini CLI, Vibe, Crush, Kiro, Amp ve Cline ek talimat bayrağı sunmuyor; kalıcı talimat için projedeki AGENTS.md ya da kural dosyaları kullanılır.

Öne çıkan özellikler

Claude Code ve Codex

İkisi AgentVera’da en geniş desteğe sahip araçlar: hesap zinciri, bağlam profili, MCP, ajan tarayıcısı, konuşma kopyalama ve /compact. Ayrıntılar için Claude Code ve Codex sayfalarına bakabilirsin.

opencode

Birden fazla sağlayıcıyla çalışır: Anthropic, OpenAI, Google, OpenRouter, yerel modeller ve ücretsiz OpenCode Zen modelleri. Sağlayıcı girişi opencode’un kendisinde yapılır. Rol, MCP sunucuları ve tarayıcı opencode’a satır içi ayarla aktarılır; konuşma kopyalama ve /compact desteklenir.

Gemini CLI ve Antigravity

İkisi de Google’ın araçları. Gemini CLI kendi Google girişini ya da GEMINI_API_KEY’i kullanır. Antigravity model ve efor seçimi sunar.

Copilot

GitHub girişiyle çalışır, en geniş efor aralığına (minimal’den max’a) sahiptir ve MCP alır.

Aider ve Cline

Aider API anahtarlarını ortam değişkenlerinden ya da .aider.conf.yml’den okur; AgentVera her ajan için ayrı bir sohbet geçmişi dosyası kullanır. Cline proje deposunda git checkpoint’leri tutar.

Tek araç mı, birkaç araç mı?

Birçok geliştirici tek bir araçla başlar ve zamanla ikinciyi ekler: biri planlama ve uygulama, diğeri test ya da araştırma için. Farklı araçları aynı projede çalıştırmanın püf noktaları için paralel kodlama ajanları yazısına bakabilirsin.

Kurulum ve giriş farkları

Bir aracı denemenin ilk engeli kurulum ve giriştir. Araçların çoğu kendi girişini kullanır; AgentVera bunları değiştirmez, yalnızca ilgili CLI’ı başlatır:

• Claude Code ve Codex: Kendi giriş komutlarıyla (claude auth login, codex login) oturum açılır. AgentVera birden fazla hesabı ayrı yapılandırma klasörleriyle yönetebilir.
• Cursor: Kendi CLI oturumunu kullanır; oturum kapalıysa ilk açılışta ajanın terminalinde giriş istenir.
• Antigravity: Kendi Google girişini kullanır.
• opencode: Sağlayıcı girişi opencode’da yapılır; ajanın terminalinde /connect.
• Hermes: hermes model ile seçilen sağlayıcı ve kimlik bilgilerini kullanır; kurulmadıysa önce hermes setup.
• Copilot: GitHub girişiyle; oturum kapalıysa terminalde /login.
• Qwen Code: Qwen OAuth ya da API anahtarı; ilk açılışta sorulur.
• Goose: goose configure ile seçilen sağlayıcıyı kullanır.
• Kimi: kimi login ya da terminalde /login.
• Kiro: kiro-cli login.
• Vibe: Mistral girişi ya da MISTRAL_API_KEY.
• Aider: API anahtarları ortam değişkenlerinden ya da .aider.conf.yml’den.

Model seçimi ve varsayılanlar

Araçların çoğu model belirtilmezse kendi varsayılan modelini kullanır. Bazılarında model yerine farklı bir kavram vardır: Amp’te model yerine mod seçilir ve mod; modeli, prompt’u ve araçları birlikte belirler. Crush’ın etkileşimli modunda model bayrağı yoktur; model Crush içinden seçilir. opencode’da modeller sağlayıcıya göre gruplanır ve efor seçenekleri her modelin kendi listesinden gelir.

Oturum devamı

Uygulamayı kapatıp açtığında ajanların kaldığı yerden devam etmesi uzun işlerde önemlidir. Claude Code ve Codex için AgentVera her ajana kararlı bir anahtar atar ve normal kapanıştan sonra ajanları CLI’ın yerel geçmişinden yeniden başlatır. Cursor’da her ajan kendi sohbetine döner; diğer araçlarda devam yöntemi aracın sunduğu seçeneklere göre değişir.

Kontrol listesi

• Hangi modellere erişimin olduğunu biliyor musun?
• Mevcut aboneliğinle çalışan bir araç mı arıyorsun, API anahtarıyla mı?
• MCP sunucularına ihtiyacın var mı?
• Kalıcı rol talimatını nasıl vereceksin?
• Aracı kurmak ve girişini yapmak senin sorumluluğunda; sağlayıcının koşullarını okudun mu?

Sonuç

En iyi yapay zeka kodlama araçları kişiden kişiye değişir; doğru seçim erişebildiğin modellere, aboneliğine ve ihtiyaç duyduğun özelliklere bağlıdır. Yukarıdaki tablo bu kararı vermen için gereken temel bilgileri bir arada sunuyor.

AgentVera bu 18 aracı ve düz terminali tek pencerede çalıştırır. Tüm listeyi ajanlar sayfasında görebilir, ücretsiz planla başlayabilirsin.